-
1 我若能说万人的方言，并天使的话语，却没有爱，我就成了鸣的锣、响的钹一般。wǒ ruò néng shuō wàn rén de fāng yán，bìng tiān shǐ de huà yǔ，què méi yǒu ài，wǒ jìu chéng le míng de luó，xiǎng de bó yī bān。2 我若有先知讲道之能，也明白各样的奥秘、各样的知识，而且有全备的信，叫我能够移山，却没有爱，我就算不得什么。wǒ ruò yǒu xiān zhī jiǎng dào zhī néng，yě míng bái gè yàng de ào mì，gè yàng de zhī shì。 ér qiě yǒu quán bèi de xìn，jiào wǒ néng gòu yí shān，què méi yǒu ài，wǒ jìu suàn bù dé shén me。3 我若将所有的周济穷人，又舍己身叫人焚烧，却没有爱，仍然与我无益。wǒ ruò jiāng suǒ yǒu de zhōu jì qióng rén，yòu shě jǐ shēn jiào rén fén shāo，què méi yǒu ài， réng rán yǔ wǒ wú yì。4 爱是恒久忍耐，又有恩慈；爱是不嫉妒，爱是不自夸，不张狂，ài shì héng jǐu rěn nài，yòu yǒu ēn cí。ài shì bú jí dù。ài shì bú zì kuā。bù zhāng kuáng。5 不作害羞的事，不求自己的益处，不轻易发怒，不计算人的恶，bù zuò hài xīu de shì。bù qíu zì jǐ de yì chù。bù qīng yì fā nù。bù jì suàn rén de è。6 不喜欢不义，只喜欢真理；bù xǐ huān bù yì。zhī xǐ huān zhēn lǐ。7 凡事包容，凡事相信，凡事盼望，凡事忍耐。fán shì bāo róng。fán shì xiāng xìn。fán shì pàn wàng。fán shì rěn nài。8 爱是永不止息。先知讲道之能终必归于无有，说方言之能终必停止，知识也终必归于无有。ài shì yǒng bù zhǐ xí。xiān zhī jiǎng dào zhī néng，zhōng bì guī yú wú yǒu。shuō fāng yán zhī néng，zhōng bì tíng zhǐ，zhī shì yě zhōng bì guī yú wú yǒu。9 我们现在所知道的有限，先知所讲的也有限，wǒ mén xiàn zài suǒ zhī dào de yǒu xiàn，xiān zhī suǒ jiǎng de yě yǒu xiàn。10 等那完全的来到，这有限的必归于无有了。děng nà wán quán de lái dào，zhè yǒu xiàn de bì guī yú wú yǒu le。11 我作孩子的时候，话语像孩子，心思像孩子，意念像孩子；既成了人，就把孩子的事丢弃了。wǒ zuò hái zǐ de shí hòu，huà yǔ xiàng hái zǐ，xīn sī xiàng hái zǐ，yì niàn xiàng hái zǐ。jì chéng le rén，jìu bǎ hái zǐ de shì dīu qì le。12 我们如今仿佛对着镜子观看，模糊不清（“模糊不清”原文作“如同猜谜”），到那时，就要面对面了。我如今所知道的有限，到那时就全知道，如同主知道我一样。wǒ mén rú jīn fǎng fú duì zhe jìng zǐ guān kàn，mó hú bù qīng。（mó hú bù qīng yuán wén zuò rú tóng cāi mí）dào nà shí，jìu yào miàn duì miàn le。wǒ rú jīn suǒ zhī dào de yǒu xiàn。dào nà shí jìu quán zhī dào，rú tóng zhǔ zhī dào wǒ yī yàng。13 如今常存的有信，有望，有爱；这三样，其中最大的是爱。rú jīn cháng cún de yǒu xìn，yǒu wàng，yǒu ài，zhè sān yàng，qí zhōng zuì dà de shì ài。